У далёкім і добра зужытым комплексе вымярэньняў
праз хмары зорнага туману бачны Вялікі А'Туін
На панцыры гэтай вялізарнай чарапахі праз космас вандруюць
чатыры гіганцкія сланы, якія на сваіх сьпінах
трымаюць дыск Пляскатага сьвету
Для людзей на Дыску наяўнасьць чарапахі была толькі здагадкай,
пакуль аднойчы каралеўства Крул,
горы якога знаходзяцца ля Краяпаду,
не спусьціла за Край пасудзіну зь некалькімі астразаолагамі
Яны засьведчылі існаваньне чарапахі,
але, на жаль, з-за дробнай паломкі
дасьледчыкі ня здолелі адказаць на больш значнае пытаньне
Якога полу чарапаха?
Іншыя астразаолагі ўзрушыліся
Чаму гэта так важна?
Дык мы мусім зазірнуць чарапасе пад хвост?
- Хіба гэта прыстойна? - Не
Пасьля нашай няўдачы
немагчыма адказаць на гэтае надзённае пытаньне,
ня выправіўшы за край Дыска новую эксьпедыцыю...
...ў гэтым караблі
Але ён занадта малы!
Сапраўдны будзе большым
Так, але дзе ў сьвеце знайсьці дурняў,
якія ў яго палезуць?
За тысячы міляў ад Краю Дыска
ў порт Анк Марпорка, найстарэйшага горада сьвету,
прыбыў карабель, пасажыр якога, Двуквецік,
быў першым у Пляскатым сьвеце турыстам
Яму хацелася азнаёміцца з выглядам і пахамі Анк Марпорка
І, канешне-ж, падарожжа было-б няпоўным
без агляду належнага чараўнікам Несусьветнага Універсітэта
і яго славутай Вежы Мастацтваў
На той час чараўнікі былі ня вельмі прыемнымі людзьмі
Труну з былым кіраўніком чароўнага ордэна
несьлі ягоныя калегі, якія вызначаліся большай за яго здольнасьцю выжываць,
бо за кожным чараўніком восьмага рангу
цікаваў прынамсі адзін, які меў сёмы і прагнуў заняць чужое мейсца
Стары Румлет не чакаў такога канца, Трайман
Як ты разумееш, Архіканцлер,
калі чараўнік перастаў шукаць тоўчанае шкло ў талерцы,
значыць, яму надакучыла жыцьцё
Канешне, гэта толькі маё меркаваньне
Сёньня мы сабраліся, каб ушанаваць памяць старога Румлета,
чараўніка...
Даруйце, даруйце
Спадзяюся, я не спазьніўся?
- Хто гэта? - Рынсьвінд, Архіканцлер
Рынсьвінд?
А!
Праз 10 хвілінаў хачу бачыць яго ў сваім кабінеце
Вох, Архіканцлер, хутчэй! Сьпіна баліць, хоць памірай
Можаш ісьці, Рынсьвінд
Слухаю, пане. Так, пане
- Вох! - Даруй, Нэраўболт
Як табе вядома, пан Рынсьвінд, ёсьць восем рангаў чараўніцтва,
якія поўны надзеяў юнак...
Якія студэнт можа атрымаць
За доўгі час побыту ў Несусьветным Універсітэце
ты ня ўзьняўся нават на першую ступень
- Так, але разумееце... - Архіканцлер хоча сказаць,
што з-за твайго працяглага навучаньня
цярплівасьць падаецца ня цнотаю, а заганай
- О, так, але... - Для такіх, як ты,
у сучаснай навучальнай установе няма мейсца
- Спадзяюся... - Таму для Архіканцлера
адзіным выйсьцем застаецца тваё выключэньне
Але-ж я толькі 40 гадоў...
Каўпак
Бывай, пан Рынсьвінд
У падступным сьвеце чараўнікоў
на вышэйшую прыступку становяцца ў чаравіках, зьнятых з папярэдніка
Найчасьцей забітага ўласнаручна
Нэраўболт Эшбарн!
- Вы ня можаце... - Нават ня думай пра вяртаньне!
Дазвольце нагадаць...
А, вялікі дзякуй
А ў сутарэньнях Несусьветнага Універсітэта
выгнаньне найгоршага на Дыску чараўніка
выклікала ўзрушэньне магіі
"Шчодра ахвяруйце сьляпому"
"А я калека, і яшчэ глухі"
Дзень добры, пане
Бывай, сьвет!
Якое расчараваньне...
''Прывітаньне!''
І табе дабрыдзень
''Я жадаю"
"быць ськіраваным"
"у гатэль"
"карчму"
"інтэрнат, прытулак"
- ''Я жадаю..."' - Я ведаю адну карчму
Хадзем
Куфар з драўніны разумнай грушы!?
Рэчы турыста зьмяшчаліся ў нязвыклым куфры,
які хаця і ня меў мазгоў, але кідаўся на ўсё,
што пагражала ягонаму гаспадару,
а таксама ішоў за тым...
Карчма "Рваны бубен" ...куды заўгодна
"Я жадаю"
"уладкавацца"
''Пакой. Жытло. Вашыя нумары чыстыя? Пакой зь відам"
''Колькі плаціць за суткі? Што на сьняданак?"
"Дзе"
''лазенкі?''
У яго поўна грошай
О, гэта каштуе, гм...
два даляры, так?
О, а гэта трэба пакінуць у стайні
Га?
Два!
Два-а?
Два-а
"Ідзі ў ..."
"Два, калі ласка!"
Два-а
Гм, душ?
- Душ? - Га?
Гэта яна! Разумная груша!
"Туалетныя прылады?" Туалет...
Дапамагчы?
Ідзі адсюль, Рынсьвінд
Не намагайся. Бачыш, кніга раіць яму, што казаць
Яна чарадзейская
Ты гаворыш моваю Тробу!
Ага!
Чалавеча,
калі ты тут заначуеш,
то сёньня-ж цябе зарэжуць
альбо атруцяць
Працягвай усьміхацца, інакш нам канец
Не! Сыйсьці з такога цікавага мейсца?
Гэта-ж сапраўдная тутэйшая карчма!
І пакой зусім танны
Мяне завуць Двуквецік
Я турыст
Рады знаёмству!
Мяне завуць Рынсьвінд
А! Дык ты чараўнік!
А ты гаворыш па анк-марпоркску!
Так!
Я скончыў завочны курс
Дык навошта гэта?
Ну, турыст заўсёды мусіць карыстацца размоўнікам,
каб людзі ведалі, што ён здалёк
Ага! А, гм...
Гэта сапраўды твой куфар?
Так. А ты сапраўды чараўнік?
Ну...
Кажуць, варта пабачыць ваш Несусьветны Універсітэт
Хачу наведаць яго, каб вярнуўшыся дадому
сказаць: я быў там!
А, так, але ён зачынены
На час іспытаў
Скуль ты?
А! Чуў пра Бэс Пеларгік?
Гэта буйны марскі порт Агатавай Імперыі
Тае, што на Процівагавым Кантыненце?
Так
Кантынент маленькі,
але мае роўную вагу з усімі землямі гэтай паловы Дыска
Як кажа старое паданьне,
ён такі цяжкі, бо цалкам складаецца з золата
- Аднак ён ня з золата - Не
Золата ўсяго толькі самы распаўсюджаны там метал
Тут пра гэта лепш нікому не казаць
Гмм?
За мой кошт
- Хто ён? - Кажа, турыст
А што
гэта значыць?
Думаю, тое самае, што ідыёт
"АЛХІМІК"
Так
Твая здагадка пацьвердзілася. Гэта, па сутнасьці, фальшывая манета
Я так і думаў. О, я так і думаў! Я такое нюхам чую
А што значыць "па сутнасьці"?
Ну, разумееш, ва ўсіх анк-марпоркскіх манетах
золата меньш, чым у куфлі марской вады
Я ведаю!
Але тут, сябра, шчырае золата
Што? Што?
Мне трэба ісьці
Неўзабаве кіраўнікі мноства бандаў, гільдыяў
ды іншых занятых бруднымі справамі згуртаваньняў Анк Марпорка
даведаліся, што ў горад прыбыў
уладальнік скарбу
Даведаўся і Аймор, найвялікшы злодзей
Кажаш, ня маеш аховы?
Не, а навошта? Што можна ў мяне скрасьці?
Напрыклад, багаж. Думаю, двух пруткоў з разумнай грушы
не знайсьці ва ўсіх гарадах вакол Круглага Мора,
а тут цэлы куфар
Ды яшчэ з золатам
У ім толькі 2000 райну!
Райну - гэта вялікая залатая манета?
Так
На тваю думку, я не зашмат даў карчмару?
Думаю, ён задаволіўся-б меньшым
Бачу, я шмат чаго ня ведаю
Я прыдумаў адну рэч
Рынсьвінд, ці ня згодны ты пабыць маім, гм...
Магчыма, адпаведным словам будзе "гід"
Думаю, я змагу плаціць табе...
райну за дзень
Даруй, калі пакрыўдзіў цябе гэтай недарэчнай просьбай
Пэўна, ты заняты важнай чарадзейскай працай
Адна манета за дзень?
О. Дык... Дзьве, так?
- Што ты хочаш пабачыць? - Усё!
Сапраўднае жыцьцё Анк Марпорка!
Ведаеш, я хачу пабачыць Рынак рабоў, Сучыя логавы,
Храм Малых Бостваў, Гільдыю Жабракоў...
і сапраўдную карчомную бойку!
А! Але...
О не, не, не! Я не прапаную ў ёй удзельнічаць
- Я толькі хачу паглядзець - А!
І кагосьці з вашых славутых герояў, можа нават Когана Барбара
- Э... - Ты яго ведаеш?
Але! Канешне! Ага!
Добра
Дык ты згодны?
- Згодны? - Выдатна!
Зрабі ласку,
скажы гаспадару, каб адвёў мой Куфар у пакой
І я настойваю, каб ты ўзяў аплату за 4 дні наперад
як задатак
Карчмар? Адвядзі куфар у пакой!
І, магчыма, калі іспыты скончацца...
- Скрыня, хадзі сюды! - ...мы зможам зірнуць на, гм...
Несусьветны Універсітэт?
Трэба зрабіць здымак
Усе прыстойныя чараўнікі зьбеглі з універсітэта!
Бывай, неўдах!
Спакой, Візаль. Чароўная скрыня хутка вернецца да гаспадара,
а зь ёю і золата
Так. Так, так, зірні сюды
Зірні сюды, Рынсьвінд, і ўсьміхніся
Рынсьвінд?
Прывітаньне
Спыніць яго!
Паскуды!
Ля гарадзкой брамы...
Падчас спробы ўцёкаў...
Патрыцый, які валадарыў у Анк Марпорку,
можа і ня быў надта сумленным ці дэмакратычным,
але пры ім упершыню за тысячу гадоў горад запрацаваў
Галоўнымі таму прычынамі былі веданьне,
што і калі робіць кожны жыхар, а таксама
вытанчана жорсткае пакараньне вінаватых
Невыкананьне абавязку... Крадзеж каня...
О не, мой Патрыцый, я не краў каня,
а сумленна яго купіў
За фальшывыя грошы. Разумееш, па сутнасьці гэта крадзеж
Дык што-ж нам з табою рабіць, малы прайдзісьвет?
Так
Цябе чакае Арэна, Рынсьвінд
Бо, да ўсяго, сваім подлым учынкам
ты зьняважыў госьця нашага краю
Ганьба, Рынсьвінд!
Дык што ты возьмеш на Арэну, піку ці меч?
Канешне,
мы можам праявіць міласэрнасьць
Ці варта нам быць міласэрнымі?
- Дзьве райну - Адзін "поў-ліс"
Гэй! Мае дзьверы!
Усё добра
Ня хочаш пагаманіць, Злорф?
З Гільдыяй Забойцаў мы сябруем
Я прыйшоў па турыста
Я думаў, у нас дамова. Ты не рабуеш, я не забіваю
Я яго заб'ю,
а потым ты яго абрабуеш
Калі нехта хоча яго забіць,
хай спачатку пагутарыць са мною
Прымі адсюль гэтых гномаў!
Ды хто ты такі, чорт бяры?
Я Рэрпф, і я тут ад імя Гільдыі Купцоў і Гандляроў
абараняю нашыя інтарэсы
А менавіта гэтую асобу
А ці можна спытаць, як даўно створаная гэтая Гільдыя?
Сёньня апоўдні
Я віцэ-старшыня Гільдыі у справах турызму
О!
А што гэта за турызм, аб якім ты гаворыш?
Мы не зусім пэўныя
Што такое "турыст"?
Усьмешку!
Калдаўство!
А цяпер я хачу, каб ты ўважліва выслухаў мае словы
У іншым разе ты памрэш
Вельмі цікавым спосабам
І не адразу
Зрабі ласку, не круціся
Імператар Процівагавага Кантыненту даслаў мне ліст
Аднаму зь ягоных людзей закарцела наведаць наш горад
Падобна, ён хоча...
аглядзець тут усё
Ты, Рынсьвінд, і надалей будзеш гідам гэтага разявакі, гэтага...
Двуквеціка
Ты зробіш, каб ён вярнуўся дадому задаволеным побытам у нашым краі
Што ты на гэта адкажаш? Ты скажаш ''так!''
- Я кажу ''так!'' - Так!
Так! Дзякуй, пане, дзякуй
Будзе выключна прыкра, калі што-небудзь
непрыемнае
здарыцца з нашым госьцем
Будзе нядобра, калі гэты турыст, да прыкладу, памрэ
Бо Імператар клапоціцца аб сваіх падуладных,
а нас ён здольны раздушыць адной рукой
Для цябе асабіста, Рынсьвінд, наступствы будуць прыкрымі
Бо я мяркую, што калі імперскі флот прывязе сюды процьму галаварэзаў,
іхнія камандзіры трохі палагаднеюць, калі даведаюцца,
што мае дасьведчаныя людзі дасталі зь цябе пячонку
Гледзючы на твой твар я бачу, што ты ўсё зразумеў
Посьпехаў
А, і яшчэ нешта
Маю надзею, што ты не зьбіраесься вырачыся
сваіх абавязкаў праз, напрыклад,
уцёкі
Запэўніваю, мой пане,
я пра такое нават ня думаў
Сапраўды?
У такім разе раю падаць на мяне ў суд за паклёп
Не давай нагоды сябе затрымліваць
Ты...
Добра, добра, добра. Здаюся
Даруй
Рынсьвінд, гэта ты!
Я ведаў, што ты вернесься!
Я мусіў
Цікава, праўда? Сапраўдная карчомная бойка!
Гэта яшчэ лепш, чым я ўяўляў!
Усе ўсьміхніцеся!
Як думаеш, можа трэба ім аддзячыць...
Ці ня ты іх намовіў?
Вось дзе ты быў!
Лепш не пытай...
Гэй! Добры кідок!
Можа, нам лепш сыйсьці?
А... А... Ашанай!
Усьмешку!
Калдаўство!
Э... гэта быў абрынаючы заклён!
Хадзем, ужо час
- Ах! - Гэта мой Куфар
Яшчэ раз!
Добра, куфрык!
Так, дзе Коган Барбар?
Э, ён, гм,
у цябе за плячыма
Слухай, нам праўда трэба ісьці
Фантастыка! Дома такому не павераць
Толькі і трэба, што націснуць рычаг, астатняе іканограф зробіць сам
Пачакай тут
Нічога ня выйдзе. Скончылася чырвоная фарба, чуеш?
Трэба чырвань? А не было чаго столькі здымаць
бойку з удзелам гномаў
Цяпер, дружа, усё будзе чорна-белым
- Ясна? - Ага
Гэта дэман-мастак
Ну канешне...
Ведаеш, Рынсьвінд, было-б добра мець цябе на здымку
Будзьце ласкавыя ўсьміхнуцца
Усьмешку. Усьмешку!
На што пойдзем глядзець цяпер?
Які выдатны дзень!
Гэты, з Коганам, найлепшы
"АЛЕЙ"
Гэта пах алею?
Не падобна
Я заб'ю гэтага чортавага ката
Вось, вазьмі
О, дзякуй
Няма за што
Карчомныя бойкі тут звыклая рэч, праўда?
О, так. Гэта, па-сутнасьці, спорт
Думаю, карчмары маюць патрэбу ў...
Ну, у маёй мове гэта называецца страх-авань-не
"Страх-авань-не"? Сьмешнае слова. Што яно азначае?
Ну, напрыклад, ты маеш драўляную карчму. Яна можа згарэць
Каб не пацярпець, ты бярэш "страх-а-вы поў-ліс", разумееш?
Я вызначаю імавернасьць пажару,
улічваю свой інтарэс, а потым ты мне плоціш
адпаведна верагоднасьці загараньня
О не!
Але-ж так
Калі карчма згарыць, я мушу выплаціць яе кошт
А, гэта трохі падобна на заклады, ці не так?
Заклады? Так, гэта яны
Ты пэўны, што ня чуеш паху алею?
Не. Я чую пах дыму
Дык ты "за-страх-а-ваў" гэтую карчму?
На шчасьце, я захаваў задатак і магу яго вярнуць
Ты пайшоў у заклад, што карчма не загарыцца?
Стандартная стаўка, 200 райну. Але чаму? Чаму ты пытаеш?
Чаму я... Ты... Ты... Ты чортаў дурань!
Не зьвяртай на мяне ўвагі, Рынсьвінд
Табе прызначана пазьней
Што далей?
Што далей? Нас павесяць, утопяць і чацьвяртуюць,
калі мы тут затрымаемся!
- Але чаму? - Ты пытаеш чаму? Чаму? Чаму?!
Глянь! Увесь Анк Марпорк збудаваны з дрэва!
- А як-жа мой багаж? - Забудзь пра яго!
Таму, хто ўчыніў гэты пажар,
лепш мець спрытнага каня і не высоўвацца
Вялікі дзякуй, Двуквецік
Тут напісана, што ў Цьвірме вельмі прыгожа ў гэтую пару
Так, і вельмі, вельмі небясьпечна
Праўда?
А гэта выбухнуў склад алею...
Рынсьвінд!
О не!
Паглядзі вунь туды
Божа, не!
Гэй! Гэй ты! Назад! Гэта мой конь!
Стой!
Вярніся, Рынсьвінд!
У сутарэньнях Несусьветнага Універсітэта скаваная ланцугамі
найвялікшая кніга заклёнаў Актава
Зьмешчаныя на яе старонках заклёны маюць уласнае патаемнае жыцьцё
І сыход Рынсьвінда з Анк Марпорку
іх моцна занепакоіў
Не магу ўзгадаць, каб яна сябе так паводзіла
Праўда
Такога не было з часу, калі адзін юны чарадзей...
Божа!
Я яго выгнаў!
І ніхто не ведае дзе ён, Бібліятэкар?
Нават ахоўнікі палаца Патрыцыя
Але яны чамусьці мяркуюць, што хутка яго пабачуць
На маёй памяці ён адзіны
крануў Актава голымі рукамі
І мы не ўяўляем, як гэта можа адбіцца на ім
Пакуль Рынсьвінд быў студэнтам, мы хаця-б ведалі, дзе ён
Магчыма, я трохі пасьпяшаўся
Хто яшчэ пра гэта ведае?
Ніхто, Архіканцлер
Добра. Хай так і будзе
О, акрамя Грэйхальда Спольда, канешне
Усё роўна ягоныя дні палічаныя
Дарэчы, нешта даўно я ня бачыў старога Нэраўболта
Таму што яго пахавалі, Архіканцлер
Я рады, што ніхто ня хоча быць Галоўным Бібліятэкарам
Божа барані, Горас
Між іншым, я шукаю кнігу
Новыя чаравікі?
І новы каўпак, пан Трайман
"Шлях да ўлады"
"Парады для чараўнікоў"
НАВУКА ПОДСТУПУ - Нож у плечы - Сакрэтныя праходы - Пасткі
САКРЭТНЫЯ ПРАХОДЫ Каб трапіць у пакой Спольда, трэба зрушыць адну з кніг на паліцы
ЧАРАЎНІКІ Ордэны і ўзроўні
О, вельмі цікава!
Ці вядома табе,
што калі Архіканцлер нечакана памрэ,
ягонае мейсца зойме Грэйхальд Спольд?
Архіканцлер вельмі жывучы
Пакуль што
Мяркую, што вельмі важна імкнуцца да дасканаласьці. Ці ня так?
О, так, пане. Калі хочаш узьняцца на самы верх, канешне
Цябе ніколі ня вабіла пасада Галоўнага Бібліятэкара?
Не
Гэта цешыць
Цалкам магчыма, што наступны Архіканцлер
будзе прыязным да тых, хто разумее,
як важна ўсё давесьці да ладу
Тут усё ўпарадкавана?
О, цалкам!
Паводле альфабэту
Значыць, гэта і ёсьць славутая Актава
- Славутая і небясьпечная - І даўно яна так сябе паводзіць?
На маёй памяці яна заўсёды была трохі дзіўнай
Але апошнім часам чамусьці значна ажывілася
Чаму?
Ня ведаю
А хто ведае?
Грэйхальд Спольд
Ён працаваў тут раней
Грэйхальд Спольд... Як удала!
Рынсьвінд?
Двуквецік!
"Прорва Бясконцага Адчаю"
"Жахлівая Вежа Цемры"
"Жахлівая Вежа Цемры: ёсьць бар і дзіцячы пакой"
"Вандроўнік,
гасьцінны храм Бэл-Шамарота
знаходзіцца за 1000 крокаў адсюль у бок Пупа сьвету"
Пупа сьвету?
"Да Зьмейбурга і Палаца Валадара Цмокаў
1000 крокаў адсюль у бок Краяпаду"
Цмокі...
Я заўсёды хацеў пабачыць цмокаў!
Значыць, цмокі
Рынсьвінд?
Твой час выйшаў, Рынсьвінд
Я не магу чакаць цэлы дзень
А я магу
Што ты зрабіў з турыстам?
Нічога
Ён зацікавіўся Зьмейбургам
О, спадзяюся, што Патрыцый
не пашле сваіх людзей, каб забіць мяне, а?
Цалкам верагодна, што яму гэта не спатрэбіцца
Чаго ты шчырысься?
Даруй, нічога з сабою не магу зрабіць
А цяпер, будзь ласкавы, расьцісьні рукі
Балюча ня будзе
Ня будзе балюча, калі мяне разьдзяруць ваўкі?
Усё адбудзецца вельмі хутка
І да таго-ж яны належуць да выміраючага віду
О, як міла!
Ашанай!
Хто ты?
О не!
А, гэта ты!
Можа я яму нешта ня тое сказаў?
Толькі ня думай, што зрабіў мне ласку
Калі-б я трапіў ваўкам у зубы,
дык больш ня меў-бы небясьпечных прыгодаў
з-за твайго гаспадара!
737, 738, 739...
Цмокі!
741, 742, 743...
Цмокі?
Ніхто цяпер у гэта ня верыць
Шчыра кажучы, ніколі не хацеў быць Архіканцлерам,
таму калі ты прыйшоў, каб...
Каб спытацца пра Актава, пан Спольд
Дык ты не зьбіраўся...
Што здарылася з Актава?
Яна даволі... неспакойная
апошнім часам
І думаю, што ты мог-бы сказаць мне, чаму так
Ну...
Кніга нешта страціла
Страціла розум?
Адзін з васьмі заклёнаў
Адзін заклён зьнік?!
Якое недарэчнае здарэньне
І вельмі небясьпечнае
І дзе той заклён цяпер?
Паспрабуй успомніць, пан Спольд
Мне і самому хацелася-б ведаць,
пан Трайман
Паспрабуй дыхаць праз гэта!
Тут цемнавата, праўда?
Вогнішча згасла...
Рынсьвінд! Ты тут! І ты прывёз Куфар
Бадай гэта ён мяне прывёз
Цудоўна, ці не так?
Так, калі табе падабаецца немагчымае
Як па мне, тут цікава. Толькі трохі бязьлюдна
Слухай, ты думаеш, што там і праўда жывуць цмокі?
- Не кажы глупстваў. Цмокаў няма - А я ўсё жыцьцё марыў іх пабачыць
Ах!
Думаю, што нам...
Я ў іх ня веру! Іх няма!
Псст. Псст!
- Псст! - Не турбуйся, я ў парадку
А зь кім я гавару?
Хопіць лайдачыць, выцягні мяне!
Што?
Чуеш, выцягні мяне!
Ты... Ты размаўляеш!
Я-ж чароўны меч!
А ты часам ня маеш нязвыклай радзімай плямы,
падобнай да кароны? - Гм, не
Не? Я толькі спытаў
Той, хто праходзіў тут раней, твой прыяцель?
Можа і прыяцель
Так выйшла, што яго схапілі цмокі
Мяркую, што ты жадаеш хутчэй іх пасекчы
і гераічна выратаваць сябра!
Не, не цяпер, не
А можа?
Давай!
Хапай што ёсьць моцы!
Так, цягні. Добра
Зусім няблага. Лепш да цябе, чым у кузьню
Нарэшце!
Цмокі паляцелі ў бок Пупа сьвету!
Нават калі цмокі існуюць, я ня здольны біцца зь імі!
Нічога складанага! Я цябе навучу!
Прапаную пачаць з таго цмока, што на дрэве
- Там - Ах!
І ня думай аб тым
Бачыш? Нічога там няма
О! Значыць, мы можам пачаць зь яе. Так?
- Добра? - Я ня ведаю, як быць героем!
Ясна, што не. Але я зьбіраюся цябе навучыць
Скажу шчыра, што раней працаваў
зь лепшым матэрыялам, таму ці вучыся,
ці галава прэч!
- Я не жартую - Згода, згода
Добры ножык
Нейкі чараўнік даў волю амбіцыям
Мяркую, патрэбная пільнасьць
Асабліва калі Спольд пасьпеў расказаць пра ўсё Трайману
- Што параіш? - Канешне нападаць!
О! Чаму я сам не здагадаўся?
Бо ты паражэнец
Рыхтуйся...
Зараз...
Пачынай!
Вось так! І яшчэ раз!
Ха, ха!
Ці расказваў я пра выпадак, калі мяне кінулі ў возера?
Дайце зірнуць на вас, мадам!
Дзе турыст?
Яго забралі ў Зьмейбург
У які такі Зьмейбург?
Той самы, логава цмокаў
Але цмокаў не бывае!
Мяркую, ты хочаш выратаваць свайго сябра
Я казаў тое самае
Ён мне ня сябра
Аднак адвядзі мяне ў гэты Зьмейбург
Чуеш?
Я ня... Я ня ведаў, што цмокі празрыстыя!
- Няўжо? - Не!
Тады паглядзі на яго, калі наблізімся да Зьмейбурга
Толькі ня гэта!
Так хоць трохі лепш
- Скачы - Што?
Здавайся
Ніколі!
Э... ніколі
Канешне-ж. Ён герой, хіба не?
Я сам навучыў яго
Скажы сваё імя, герой...
...каб ведаць, кім ты быў
Мяне
завуць
Рынсьвінд Анкскі
А я Льеса, Уладарка Цмокаў
І нас чакае сьмяротны бой
Не! Не, ня трэба!
Ты памыляесься
Лорт, дай нашаму герою боты з крукамі
Пэўна, ён сьпяшаецца пачаць
Не, зусім не!
Калі вам патрэбны мой...
Ты хутка пабачыш свайго сябра
На тым сьвеце
Хто ўвайшоў у Зьмейбург, той яго не пакіне
Хіба што ў метафарычным сэнсе
А, пан Трайман!
Добры дзень, Архіканцлер
О!
Бачу, у цябе новыя чаравікі і каўпак
Хочаш пагаварыць са мною?
Так. Я асьмеліўся зрабіць невялікае дазнаньне
Якое, мяркую, тычыцца Актава?
Так
Падобна, што адзін зь вялікіх заклёнаў зьнік
І ты цікавісься, адно з гаспадарчай патрэбы,
куды ён дзеўся?
Бадай так
Ты ведаеш, дзе ён, Архіканцлер?
Нават калі ведаў,
то забыў
Дарэчы, стары Спольд...
О не. Не. Запозна
Яму ўжо не патрэбныя чаравікі і каўпак, хіба не?
Урэшце, яму заўжды не хапала паветра,
яшчэ да таго, як ён сам сябе запячатаў
ва ўласным пакоі
Звонку
Так. Шкада Спольда
Толькі аблокі...
Выглядае, што адбылося непаразуменьне
Мяркую, хутка мяне адпусьцяць. Яны выглядаюць цывілізаванымі
І я, вярнуўшыся,
змагу ўсім расказаць, што бачыў цмокаў
Уявіць немагчыма
Цмокі
Слухаю цябе, Уладар
Слухаеш?
Канешне, Уладар
Адчыніш?
Ха!
Архіканцлер?
Вельмі шкада
Гм... Чаго менавіта?
Маеш на ўвазе Спольда? Сапраўды...
- Гэта ўсё, Трайман? - Так, Архіканцлер
Вельмі добра. І яшчэ, Трайман
Ці не мог-бы ты асьцярожна зьняць пастку зь вялікай сякерай,
якую нейкі жартаўлівы студэнт прымацаваў у мяне над дзьвярыма?
Падобна, яна ня цалкам спраўная
Я ўсё ўпарадкую, Архіканцлер
О, і спадзяюся, што Спольдавы чаравікі ня будуць табе цеснымі
Будзем біцца да сьмерці
Тваёй
Думаю, цябе трэба папярэдзіць: я маю чароўны меч
- Гэта я! - Якое супадзеньне
Прывет!
О не!
Рыхтуйся да паразы
І ня думаю
На кухні я бачыў вастрэйшыя нажы!
Пакуль няблага, а?
Кажаш, чароўны меч? Цьфу!
Ня толькі кажу!
Трымайся, Рынсьвінд, трымайся!
Пусьці, чорт бяры, інакш загінем разам
Лёгка табе казаць
Ах!
Чаму-б табе не прамовіць мяне? Губляць няма чаго!
Гэта зноў ты?
Ці значыць гэта, што я памру?
Пусьці!
Прыемна бачыць тут цмока, але скуль ты ўзяўся?
Ты выклікаў мяне, Уладар
Ты маеш Моц
Хочаш сказаць, што варта мне падумаць, і ты тут?
Так
Але я ўяўляў цмокаў усё жыцьцё!
Моц выяўляецца толькі блізу Зьмейбурга
Калі цмокі адлятаюць далёка ад яго, яны таюць і зьнікаюць
Усе Валадары Цмокаў маюць Моц
І, канешне-ж, Уладарка Льеса, якая, між іншым,
спрабуе пакрышыць твайго сябра, пакуль мы тут гутарым
Што?
Страляй у яго!
Ашанай!
Ібрыэт!
О не, толькі ня ты!
Як табе гэта? Ты ў парадку? Што здарылася?
Ты не баісься вышыні?
Не, а чаго яе баяцца?
Падаць 40 футаў ці 4 мілі, розьніцы няма,
як па мне
Я баюся не падзеньня,
а сутыкненьня зь зямлёю
Як думаеш, цмокі могуць далятаць да зораў?
Гэта было-б нешта!
Я думаю, ты псіх
Вось дзе мы спыняліся
Слухай, я не пасьпеў расказаць гісторыю...
А, меч...
- З табою ўсё добра? - О, так
Хутчэй! Но! Но!
Эгей! Тут чароўны меч! Хто-небудзь чуе мяне?
Шукаю гаспадара, сірату, народжанага пры таямнічых абставінах!
Оў!
Ты ў парадку?
Нешта адбываецца!
Мы ляцім самі па сабе!
Цмокі! Цмокі! Трэба ўявіць цмока!
Думай пра цмокаў!
Цмок! Цмок!
Цмок!
Нічога ня выйдзе, бо ты ў іх ня верыш
Цмооокііі!
Тым часам на самым краі сьвету
навукоўцы Крулa рыхтаваліся вырашыць пытаньне
адносна полу чарапахі
Кіраўнік пуску, чарапаханаўты гатовыя?
Канешне, Архіастраном!
Калі адкрыецца праход?
Пускавое вакно, Вашая Прамяністасьць
Праз 12 гадзінаў, калі хвост Вялікага А'Туіна апынецца
ў зручным для вызначэньня полу сектары
Засталося адшукаць пару ахвяраў
- Нам дапаможа акіян - Як заўсёды
Паглядзі на небакрай
Там усё ў парадку
Хіба што ён нашмат бліжэй, чым звыкла
Нас цягне за край Дыска!
Тут канчаецца наш сьвет!
Так? Я мушу пабачыць гэтае мейсца!
Ратунку!
Рынсьвінд!
Пакуль ты мітусісься, я пачытаю
Не хачу пакідаць гэты сьвет!
Верагоднасьць таго вельмі непакоіць Актава
- Aх! - А, гэта ты
Я прыйшоў пабачыць Архіканцлера
А запрашэньне маеш?
Раней патрэбы ў ім не было
Разумееш, раней Архіканцлер ня меў раскладу
- Я толькі... - Паслухай,
стан здароўя Архіканцлера зараз пагоршыцца,
ня трэба яго турбаваць
Чуеш пах дыму?
Я курыў у сьне?
І дзе мае чаравікі?
Чаму-б табе не пайсьці са мною?
Думаю, у бібліятэцы ёсьць на што паглядзець
Трайман...
Божа...
Лепш быць зь ёю пільным,
бо невядома, што можа здарыцца
Апошні, хто быў каля яе...
Так?
Ну, гэта здарылася даўно...
але вядома, што потым ён ня здаў ніводнага іспыту
Ага!
Проста цікава, што менавіта адбылося тады з Рынсьвіндам?
Я нічога не казаў пра Рынсьвінда
Рынсьвінд? Хіба я сказаў "Рынсьвінд"?
Я маю на ўвазе нейкага вечнага студэнта,
які вырашыў пажартаваць з Актава
Рынсьвінд!
Дык вось,
калі заклён пакінуў Актава,
дзе, уласна, ён апынуўся?
Адчапіся!
Ты кажаш, каб я спыніўся?
- Так! Хопіць, разумееш? - Хопіць цябе ратаваць?
Між іншым, гэта ўжо другі раз
O, дзякуй
Што?
Я кажу "дзякуй"!
Aх!
Досыць! Хопіць! Зычліва паціснуць далонь,
спачатку пераканаўшыся, што ў ёй няма атручанай іголкі,
адпаведна слаўнаму і даўняму звычаю Анк Марпорка,
было-б дастаткова!
Я на краі сьвету!
І бачу тое, аб чым іншыя толькі мрояць
Я напаткаў столькі прыгодаў і цудаў!
І ўсё дзякуючы табе, Рынсьвінд
Ты забыўся, колькі разоў мы ледзь не загінулі
Ну, лепш сказаць "бачылі канец жыцьця"
З найлепшым гідам, аб якім звыклы страх-оў-шчык з Бэс Пеларгіку
мог толькі марыць
Ну, насамрэч небясьпекі не было
Нават у Зьмейбургу
Каб спыніць смяротны ўпадак, дастаткова накласьці
заклён другога ўзроўню
Агулам, я чакаў, што ты зробіш нешта...
Ну, ты разумееш
Што, цуд?
Які, напрыклад?
Падчас бою ты мог-бы ператвараць ворагаў у чарвякоў
A. Не, не, не
Людзей у жывёлаў можа ператвараць чарадзей восьмага ўзроўню
Слухай...
Наагул я так і не давучыўся да канца
І ведаю толькі адзін заклён
І нават яго запомніў выпадкова
Які заклён?
Не ўяўляю. Гэта можа быць што заўгодна
Але ён паходзіць з найвялікшай чарадзейнай кнігі,
Актава
Актава?
А як ты яго вывучыў?
У маладосьці, будучы студэнтам Універсітэта,
я пайшоў у заклад, што разгарну Актава
За куфаль піва, здаецца
Кніга нібыта чакала мяне
Я не пасьпеў міргнуць, як адзін зь яе заклёнаў
убіўся мне ў памяць, быццам жаба пад корч
А што было далей?
Ну, мяне адтуль выцягнулі, і, вядома, патаўклі
Ды і піва я не атрымаў
Ну, а што з тым заклёнам?
Ён зьнік са старонкі,
і таму ня выявіцца да часу, пакуль я яго не прамоўлю
Альбо пакуль не памру, і тады ён споўніцца сам
І ніхто ня ведае...
...што ён робіць?
Каб гэта ведаць, треба быць Архіканцлерам
Выдатна!
Чаму мы ня ўпалі праз Край?
Бо зачапіліся за тую вяроўку
Я думаю, гэта абруч, якім пазначаная мяжа сьвету
Можа ты маеш на ўвазе
абрыс нашага Дыска?
Абрыс абруча таксама круглы
А гэта, пэўна, Крайняя вясёлка
Якая прыгажосьць!
Выдатна. Ёсьць на што паглядзець перад сьмерцю
Бачыш восьмы колер?
Гэта колер магіі
Гатовы спрачацца, што там ёсьць іншыя сьветы
Так, цэлы шэраг. Зірні туды, да прыкладу
Глядзі, вунь новая зорка. Магчыма, трэба даць ёй назву
Які ў ёй сэнс? Хто яе пачуе?
Нам ніколі адсюль ня выбрацца!
Хіба лодкай...
Бяз лодкі мы... Якой лодкай?
Той
Вядома, тут можна застацца назаўжды!
Гэтая лодка выглядае падазрона,
але вяртаньне на сушу будзе вельмі дарэчным
Ты пэўны?
Цалкам
Паглядзі
Цывілізацыя!
Прыемна па-ранейшаму бачыць цябе тут, Архіканцлер
Ведаеш, што адбываецца пасьля сьмерці чараўніка?
Усе заклёны, якія ён ведаў, выконваюцца самі
Гэта адно зь першых вывучаных тут правілаў
Але восем вялікіх заклёнаў яму не падпарадкаваныя
Вялікі заклён займае
бліжэйшы розум, здольны яго захаваць
Думаю, мая задума табе спадабаецца
Хоць і ня надта
Вось ты дзе
Хочаш дастаць заклён адтуль, дзе ён знаходзіцца?
Хуткасьць ветру 3 вузлы...
Улічым тэмпературу...
Вось так. Канешне, страле патрэбны час,
каб даляцець туды і забіць Рынсьвінда
Пасьля чаго заклён неадкладна вернецца да мяне
праз іанізаваны канал
Выдатна
Хаця, зазначу, трохі старамодна
Але чараўніка найбольш цікавіць тое, што здарыцца,
калі прагучаць усе восем заклёнаў, праўда?
Асабліва таго, які прагне
мець чаравікі Архіканцлера
О, быць другім пасьля цябе
заўсёды было краем маіх жаданьняў
Вядома
Я хачу толькі атрымаць веды, Майстар
Як той казаў, веды - гэта моц
Таму выключна з навуковых меркаваньняў цікаўлюся,
калі ўсе заклёны прагучаць разам...
О, каб здабыць скарб ведаў,
табе трэба шмат працаваць, юнак!
Канешне-ж, Майстар
Трэба пачынаць працу на золку,
каб дамагчыся жаданага!
Ад самага ранку? Дарагі хлопец,
ты мусіш працаваць бяз сну
Прашу
Гальдар! Зноў Актава!
Яна...
зусім ашалела!
Што адбываецца?
Чаму заклёны неспакойныя?
Дзе ключ?
Ах!
Што-ж, ізноў цывілізацыя
Так, цывілізацыя як ёсьць
Вітаю ў Круле. Мяне завуць Маршэса
Спадзяюся, вы ня маеце намеру нас зьняволіць
Вядома-ж не
O, гэта добра
Вас ускладуць на ахвярнік
Дзякуй за яшчэ адну цікавую прыгоду, Двуквецік
Хутчэй!
Ну вось, мы ўлезьлі ў пастку!
Гэты палац на высьпе, адсюль не ўцячэш
І, што горш...
Паглядзі ўгору
Неверагодна...
Цікава, для каго гэтыя строі?
Для таго, хто ня стане ахвярай!
- Ха! - Ха...
У гісторыі пазнаньня космасу гаворыцца...
пра многіх адважных рэптыланаўтаў...
ды астразаолагаў...
якія спрабавалі дасьледваць Вялікага А'Туіна
А ты казаў, што няма як ратавацца
Толькі не спыняйся, каб нас не пазналі
Я не чакаў, што будуць гледачы!
Пры першай магчымасьці ўцякаем, так?
Але нават ахвяраваўшыя жыцьцём...
у пошуках канчатковага адказу...
на фундаментальнае пытаньне аб поле чарапахі...
не параўнаюцца сьмеласьцю...
з тымі, што сёньня выпраўляюцца...
...у бездань! - У бясконцасьць
У бясконцасьць!
Гэтыя дасьведчаныя чарапаханаўты...
будуць мець гонар...
трапіць у летапісы Крула
У гэтым строі ёсьць туалет?
Ня думаю
Мне трэба хутчэй...
Вось ідуць героі...
ня толькі Крула...
але і ўсёй галактыкі!
Калі я далічу да трох, бяжым туды
Здаецца, гэта не яны
Думаеш, хто-небудзь здагадваецца?
Варта! Варта!
На карабель! Там яны ня будуць страляць
Не, я туды не пайду!
Ааа!
Падобна, ты маеш рацыю
У бібліятэку!
Хутчэй!
Галоўны Бібліятэкар?
Ууууук
У Вялікую залу!
Цікава, яны зьбіраюцца адправіць гэта за Край?
- За мной! - Туды!
Здавайся! Стой!
Гэтым разам я дакладна памру
Акружай! Хутка!
Слухай, давай прыгразім зламаць гэтую штуку,
калі яны нас не адпусьцяць
Згода? Толькі паабяцаем, добра?
Ага... Зараз паляцім!
Стойце!
Што здарылася?
Аб чым ты?
Здаецца, я нешта пачуў
12!
- 11! - Вельмі добра!
Зрабі выгляд, што ламаеш карабель!
10!
Здаецца, рычаг зацяўся
- 9! - Націсьні яго!
- 9! - Ты часам не зрабіў...
- 9! ...нешта ня тое, га?
- 9! - Не, канешне
- 9! - Добра
Што робіць Актава?
На дах!
На Вежу Мастацтваў!
Колькі тут прыступак?
Восем тысячаў васемсот...
восемдзесят восем
Выбівай люк!
9! 9!
Што гэта?
- 9! - Не магу нічога зрабіць!
Што?
9! 8!
- 7! 6! - Усё! Я зрабіў!
- 5! - Зрабіў што?
- 4! 3! - Трэба адсюль уцякаць!
2! 1!
Пуск!
Не!
Зоркі! Сьветы!
У небе поўна іншых сьветаў!
Ніхто, акрамя нас, такога ня ўбачыць!
О не!
Гэтай зоркі я дагэтуль ня бачыў
Ня ведаю, што яна прадвяшчае, але...
гэты туман можа значыць шмат
Дык што адбываецца?
Баюся,
што адзіным спосабам удакладненьня
ёсьць выкананьне абраду Ашк Энтэ
Дзякуй, Архіканцлер
Добрая спроба
Гэты туман - заклён перамяненьня,
які паходзіць з Актава
Увесь сьвет зьмяняецца
- У лепшы бок, спадзяюся - А-а-а!
Якая прыгажосьць
Для яе і сапраўды трэба прыдумаць назву
Хто-небудзь бачыў Архіканцлера?
Так
Чым магу дапамагчы?
Я прыдумаў зорцы назву: "Бывай, сьвет''
У гэтую хвіліну Двуквецік, першы турыст Пляскатага сьвету,
імкліва аддаляецца ад яго пасьля ўцёкаў з Крула
Спроба аказалася на 1000% удалай
Але нават рызыкуючы стаць апошнім на Дыску турыстам,
ён цешыцца відовішчам
Тым часам трохі вышэй Двуквеціка
ляціць Рынсьвінд, якога цудоўны відарыс не цікавіць
Толькі Вялікі А'Туін, сусьветная чарапаха, разумее прызначэньне зоркі
Жыхары Дыска даведаюцца аб тым праз два дні,
і тады яны па-сапраўднаму занепакояцца
Актава, найвялікшая кніга заклёнаў, так узрушылася,
што вырашыла паўплываць на ход падзеяў
Якое шчасьце, што зямля спыніць маё падзеньне!
Я пакінуў сьвет і вярнуўся?
Менавіта так
Чаму? Чаму, чаму!
Мы не разлучымся. А цяпер зірні туды
Мне здаецца, ці яна стала большай?
Чарапаха ляціць проста да яе, не?
Што-ж, чараўнікі кажуць, што зоркі занадта далёка
Але ці бачыў хто зорку так блізка?
Не!
Дзе гэтыя чараўнікі ў час, калі яны патрэбныя?
Прэч калдуноў!
Прэч калдуноў! Прэч калдуноў!
Для чараўніка адзін малы крок у непазнанае,
гэта адзін вялікі крок для Несусьветнага Універсітэта
Ці прывітаюць сабраныя тут 305-га Архіканцлера?
Паведамляю, што апроч дробных кадравых перастановак...
мае адбыцца пара сапраўды значных
арганізацыйных зьменаў
Мы ня маем тлумачэньня падзеям гэтай раніцы...
і назіраем...
недарэчнае ўзрушэньне грамадзтва,
выкліканае зьяўленьнем зоркі
Таму я прапаную выканаць абрад Ашк Энтэ
Пасля сваёй касьмічнай адысеі
за многа міляў ад Анк Марпорка, у Даліне Віроў,
Куфар складаў уласныя планы
Хай наш госьць, імя якога стала легендай, шчыра скажа,
што для чалавека галоўнае ў жыцьці?
Яснае неба над стэпам,
вецер у валасах, хуткі конь?
Альбо выгляд пераможанага ворага,
прыніжэньне яго народа
і лямант жанок?
Што ты кажаў?
Я кажу, што наш госьць, імя якога стала легендай,
мусіць шчыра сказаць... - А, дык шлухай
Гарачая вада,
добры штаматолаг
і мяккая туалетная папера
Hadesire desurps decorum demonia,
Ашк Энтэ!
Зьявіся, тварэньне зямлі і цемры!
Загадваю табе адрачыся...
Вы сапсавалі мне вечарынку
Кажуць, ты можаш бачыць мінулае і будучае
Слушна
Спадзяюся, ты скажаш нам, чаму расьце чырвоная зорка?
Бо чарапаха ляціць да яе
Навошта?
Мяне гэта ня тычыцца
Тады, магчыма, ты растлумачыш падзеі гэтай раніцы?
Як я разумею, Актава занепакоіла магчымасьць страціць восьмы заклён
Чакай
- Ён упаў з Дыска - Чакай. Ты гаворыш пра заклён...
у галаве Рынсьвінда?
Пра заклён, які той незнарок запомніў? Так
Ці ведаеш, навошта ён Актава?
Усе заклёны мусяць прагучаць разам напярэдадні Сонцакруту,
інакш мноства сьветаў загіне
- Загіне? - Гэта даўняе прароцтва,
высечанае на сьцяне Вялікай Піраміды Цорта
Можаш сказаць, дзе Рынсьвінд цяпер?
У лесе Скунд, ля Баранавых Кручаў
І ён сябе вельмі шкадуе
Гэй! Тут ёсьць хто-небудзь?
Двуквецік?
Я магу ісьці?
А, канешне!
Спадзяюся, на вечарынцы вясёла
Думаю, апоўначы настрой зьменіцца
- Чаму? - Бо ўсе здымуць маскі
Добры вечар
Я шукаю ўсё, што тычыцца Піраміды Цорта
Уук
Так
Уук?
Дзякуй
"Хто прамовіць усе заклёны разам..."
"...калі Дыск у небясьпецы..."
Уук. Уук!
Так, так, зорка, я ведаю
''...здабудзе неверагодную моц...''
Уук. Уук
''...каб выратаваць мноства сьветаў''
Так, і ня толькі выратаваць
Цяпер слухай: калі ты уукнеш пра гэта
каму на факультэце,
то атрымаеш спагнаньне - Уук
Ня думай, што бананы даюць нізавошта
Хаця мне і балюча аб гэтым казаць, але Рынсьвінд мусіць жыць
Прынамсі пакуль мы яго сюды ня вернем
І ня выцягнем заклён зь ягонай галавы
Ах!
Рынсьвінд!
Сыходзь. Сыходзь
Рынсьвінд!
Я ня чую, я ня чую
Гэта я, Двуквецік
Ён мёртвы! І ён у мяне ў галаве!
Чаму я? Чаму я? Чаму...
Двуквецік?
Як міла вярнуцца ў гэты сьвет!
За якія правіны я мушу паўсюль цягацца з табою?
Здаецца, чарапаха нас падхапіла
- Навошта ёй гэта? - Хіба я ведаю?
Дарэчы, дзе мы?
- Жывым ці мёртвым? - Ну, калі ён мусіць агучыць заклёны
і выратаваць шмат сьветаў, то, мяркую, яму лепш быць жывым
Выратуе сьветы? Што ты маеш на ўвазе?
Ня ведаю. Але калі сярод іншых выратуе і наш,
дык мяне гэты вынік задаволіць
Вельмі цікава. Гэта выглядае, як падрыхтоўка да цырымоніі
Да традыцыйнага рытуалу, які тысячы гадоў спраўлялі, каб...
Сутнасьць гэтых Залатых Галінаў і Колаў Жыцьця - сэкс і гвалт,
зазвычай практыкаваныя разам
Думаю, мы мусім ісьці
Хадзем!
Шкада, што тут няма маёй малявальнай скрынкі
О, вось і ты
Ён вельмі адданы
Нетыповая для шатні рыса
Ведаеш, нам пара адсюль сыходзіць
Гэта галоўная друідка?
Ня думаю
Слухай, зараз тут будзе такое, што табе не спадабаецца
Я хачу застацца. Такім абрадам уласьцівая прымітыўная прастата...
Калі табе цікава, дык яе абралі для ахвяраваньня
Што? Каб забіць?
Калі не, дык што гэта будзе за ахвяраваньне?
А чаму-б не ўжываць кветкі, ягады і ўсё такое?
Як сімвалы?
Ніводзін паважаючы сябе вярхоўны каплан
ня стане ладзіць шэсьце з трубамі ды харугвамі,
каб урэшце зарэзаць пару сьліваў, цяміш?
Досыць глядзець, хадзем
Не, я такога не разумею
Дазвольце ўмяшацца!
Можна ўставіць пару словаў?
Прабачце, што ўлез, я не хачу дакучаць
Я быў паблізу і зьвярнуў увагу на вашую прыгожую ўрачыстасьць
Я толькі хацеў спытаць, не маглі-б вы перагледзець канцэпцыю ахвяры?
Кажы, чаго трэба гэтаму дурню, інакш табе канеч
Ведаеце, ёй можна было-б захаваць і жыцьцё, і белую сукенку
Гэта Двуквецік, і ён не тутэйшы
Не падобна. Шлухай, я тут шукаю
поўную шкарбаў шкрыню ж нагамі
- І адмовіцца... - Ідзі адсюль!
Зорка! Зорка!
Глядзі, яна расьце!
Ты раней ніколі не рабіў такіх рэчаў?
Якіх?
Уварваньняў ў храмы, жабойштваў капланаў,
краджажаў жолата і выратаваньняў джаўчат?
Гм, шчыра кажучы, не
Тады вучыша
Бяжым!
Усё добра?
Не, хіба ня бачыш?
Чаму заўсёды нехта прыйдзе і ўсё сапсуе?
Цябе-ж толькі што выратавалі ад сьмерці!
Разумееш, я ўсё жыцьцё пільнавала...
захоўвала...
не дазваляла сабе...
Не губляла якасьці!
Якасьці?
Цяпер я магла-б гасьцяваць у палацы Боства Месяца і піць мёд
са срэбнай чары! Восем гадоў сядзела дома суботнімі вечарамі,
і ўсё марна!
О! Але...
Дзе я?
У сьне
А можна прачнуцца?
Не. Ты мусіш атрымаць вельмі важнае заданьне
О, якое шчасьце!
Рынсьвінд!
Рынсьвінд? Ты мяне чуеш?
На ім ніводнае драпіны
Рынсьвінд! Чуеш, Рынсьвінд?
Што ж джаўчынай?
Яна ня хоча ратавацца
А хто яе пытае?
Ай!
Хопіч качачча, глупая курыча, дапамажы мне ўштач
Ты што, ня чуеш мяне, Рынсьвінд?
Рынсьвінд? Рынсьвінд!
Шмат гадоў таму мы схавалі аднаго з нас у тваёй галаве
Хто такія "мы", уласна кажучы?
Сем Вялікіх заклёнаў, якія хочуць,
каб нічога дрэннага ня здарылася з восьмым, Рынсьвінд
Вельмі важна, каб ты не дазволіў чараўнікам яго забраць
Усе восем заклёнаў мусяць прагучаць у адпаведны час,
інакш здарацца страшныя рэчы
І нельга, каб нас прамовілі ня тыя людзі
Чараўнікі?
Менавіта
Я ў Актава?
У нейкім метафізічным сэнсе, так
Чаму ты крычыш?
Праўда, чаму ты крычыш?
Я ўнутры чортавай кнігі і чую тых, каго ня бачу,
а вы пытаецеся, чаго я крычу?
Вельмі важна захаваць заклён у тваёй галаве
і вярнуць яго нам да Сонцакруту,
у час, адпаведны для спаўненьня
Навошта вам выконвацца?
З-за зоркі. Цяпер чарапаха набліжаецца да яе, бо...
Не, не, не! Стоп, стоп, стоп, стоп
Вы зламалі мне жыцьцё, чуеце?
Я мог-бы стаць сапраўдным чараўніком, а вы зрабілі зь мяне
нататнік
Я не магу запомніць ніякіх іншых заклёнаў,
бо ім страшна лезьці мне ў галаву, да вашага
Ты мусіш ведаць, што калі заклён прагучыць,
ты яго пазбавісься - І нас. Назаўсёды
Калі будзе Сонцакрут?
Гэй!
О, э, праз два дні, здаецца
Добра
Мы мусім ісьці! Хутчэй!
Хіба друіды ня будуць адзначаць Сонцакрут?
Думаю, не
Дакладна? Бо я хачу застацца
Так, але...
...але Сонцакрут найлепш сьвяткаваць у Анк Марпорку
Рынсьвінд, калі мы...
Мець брук пад абцасамі,
і чуць стары добры пах выграбных ямаў...
У гэтую пару іх водар наймацнейшы
- Што я сапраўды хачу... - Мы пачастуемся бульбай
са смажанай рыбай, якую прадаюць
на скрыжаваньні вуліц Здольных Штукароў і Гноевай
Так, Рынсьвінд, бульба - гэта выдатна,
але што я сапраўды хачу пабачыць, дык гэта храм Бэл-Шамарота
Бульба, я чую твой покліч... Што ты сказаў?
Я хачу пабачыць храм Бэл-Шамарота
Той, у якім жыве вялізарны жахлівы павук,
і адкуль ніхто не вярнуўся жывым?
Той самы
О, зразумела...
A! Канешне, рака Смарль цячэ паблізу...
- Што-ж, дамовіліся - ...якраз туды, дзе сьвяткуюць Сонцакрут,
у бок Анк Марпорка - Я чую покліч бульбы
О!
Выдатна!
Ціха!
Мне гэта не падабаецца
Што будзем рабіць?
Мм... Панікаваць?
Гэта ён!
- Чараўнікі! - Панікуй!
Яны сабраліся сьвяткаваць Сонцакрут?
Сюды, хутчэй
Рынсьвінд!
О, яны цябе ведаюць!
Ты ў коле!
Калі згадзісься пайсьці да Архіканцлера Траймана,
усё будзе добра
Ён гарантуе!
- Прыемна чуць, што цябе чакаюць - Зусім не. Нават сярод іншых чараўнікоў
Трайман выключная паскуда
Дык вось, мы можам зрабіць усё проста ці вельмі проста
Што значыць "проста"?
Ты выйдзеш да нас не абсмаленым
А што тады "вельмі проста"?
Мы падпалім ахвярны стос,
у якім ты схаваўся
І што ты скажаш?
Калі гэтая зорка - знак сьмерці, дык нам няма чаго губляць
- Тады трэба даць ёй назву - Хіба так
Можа "Зорка Сьмерці"?
Ня будзь дурнем, хіба гэта назва? Зорка Сьмерці?
Чый гэта быў заклён?
Ты бачыў Траймана паблізу?
Траймана? Не, а што?
Ну, на хвіліну я падумаў, што ў нас праблемы
Рынсьвінд, пільнуйся!
Каб трохі раней, было-б лепш
O, Двуквецік! Двуквецік!
Сьмерць усім чараўнікам!
Калі чараўнікі не даюць рады зорцы, ім лепш не чараваць,
а пайсьці ўтапіцца
Тым, хто так сябе паводзіць, я дазволіў-бы згарэць ад зоркі
Сьмерць калдунам!
Зорка павялічваецца, гэта факт
А бяз Рынсьвіндавага заклёну мы нічога ня зробім
- Я шукаў яго праз Непрагляднае Люстра - А я - з дапамогай Рунаў М'хаў
А я ўжываў Руны, Люстра,
ды нечыя вантробы - І што?
- Хто-небудзь ведае, дзе ён? - Не
У цяжкі час патрэбная мудрасьць
А мудрацы робяць тое, чаго патрабуе час
Сьмерць калдунам! Сьмерць калдунам! Сьмерць калдунам!
Двуквецік, Двуквецік, падымайся. Нам трэба ісьці
Што-ж, зробім па-іншаму
Адпачнем, бо ў мяне шпіна баліч
Тупу-тупу. Хадзем, дружа!
Даштанеш ж маёй торбы маж?
Як тваё імя?
Коган мяне жавуч
Коган Барбар?
Ён шамы
Чакай, чакай
Коган - гэта такі дужы як бык мужык,
зь біцэпсамі што футбольныя мячы
Ён найвялікшы ваяр Дыска!
Жывая легенда!
- Мой дзед казаў... - Але
Шлушна, хлопча
Я - рэшта легенды
Але ты быў найвялікшым!
Барды дагэтуль пяюць пра цябе
Ніколі ня меў долі ў іх ганарарах
Такая кажка майго жычча
80 гадоў жаймаўша гэтым біжнэшам, і што набыў?
Радыкуліт, гемарой, яжву
ды 100 рачэптаў шупу
Шуп! Ненавіджу шуп!
- Шуп? - Суп
Гэта ўшо жубы, ражумееш?
Таму, хто ня мае жубоў, няма пашаны
Чуеш толькі "шадж ля вагню, штары, ды ж'еш трохі шупу''
Пашкудна ты перхаеш
Так, так, я ведаю. Даруй
Ты толькі... Давай, уставай!
Ён наш пакінуў
Памёр?
Ну...
Мне зь ім трэба вярнуцца ў Анк Марпорк
Ну, ён не жушым памёр
Яму нельга паміраць, бо Патрыцый мяне заб'е!
- Ён шыйшоў - Сыйшоў?
Куды? Як адтуль знайсьці дарогу?
Не шкажу. Але ведаю таго, хто мае мапу
Некрамантыя
Якая "не рамантыка"?
Такая, размовы зь мёртвымі
Зразумела, я ня веру картам Каро,
у якіх нібыта сабраная мудрасьць сьвету
Яны сьмецьце
Зорка
Я ня ведаю, што гэта значыць!
Чацьвёрка сланоў
Чарапахавы туз
Сьмерць
Ён праўда памёр?
Яна кажа, гэта накшталт леку
Таму калі хочаш пабачыч швайго шабра жывым,
раю выпіч
Ну, калі ты пэўны...
Піва такое, што гэтым яго не сапсуеш
Што-ж, ён захіліў мяне ад заклёну,
таму пакаштую
Агулам, смак не такі і дрэнны
Куды мяне цягне?
Не азірайся
Але куды я лячу?
"РЫНСЬВІНД" "ДВУКВЕЦІК"
О не!
Двуквецік!
Двуквецік! Двуквецік!
Двуквецік, вось ты дзе!
Які цікавы гадзіньнік
Рынсьвінд, скажы, дзе мы?
Падобна, што мы нефармальна мёртвыя
О!
Хадзем. Чуеш, няма часу рабіць здымкі, пайшлі
Я хутка
Мала сьвятла! Тры чортавы гады з дыяфрагмай 8, калі хочаш ведаць!
Зрабі што магчыма
Слухай, навошта здымаць? Ня здолееш гэтага запомніць?
Ну, калі-небудзь я прысяду ля каміна...
Ты будзеш сядзець у вечным агні, калі мы не ўцячэм адсюль!
Сюды. Хадзем
Спадзяюся, вы не сыходзіце?
Я ня часта маю кампанію
Мы... Нам няёмка дакучаць
Будзь гатовы бегчы
Але-ж я дагэтуль не стаяў ля брамы Сьмерці!
Бяжы! Хутчэй!
Не азірайся! Не азірайся! Не глядзі назад!
Ведаеш, ёсьць рэчы горшыя за сьмерць
Назаві хоць адну!
Гэтыя перабежкі ўзад-уперад мяне заўсёды раздражнялі
Думаю, сюды трэба будзе паставіць турнікет...
калі стане часу
Рынсьвінд!
- Эгей! - А!
- Я наагул рухаўся? - Не
Ты толькі глядзеў на агонь, як пабачыўшы прывіда
О, ты жывы!
Але не дзякуючы табе,
пан "якое тут усё цікавае"!
Гэй! Ня трэба абдымкаў!
- Мая галава... - Ты хварэў. І меў галюцынацыі
О... Але іду ў заклад, што нягледзячы на тое...
я зрабіў некалькі выдатных здымкаў
Ах! Не, не, не
Ніякіх "выява-графіяў"
Конны Народ вельмі прымхлівы
Я пакладу гэта ў Куфар
Май на ўвазе, я патраціў усю чорную фарбу!
Але-ж там быў малы дамок, у якім...
Ты бачыў, што хацеў, а я маляваў, што бачыў,
тое, што было, разумееш?
Гм, а дзе фатэль старога Гальдара,
з падлакотнікамі як ільвіныя лапы, і ножкамі - як качыныя?
А, гэты? Я яго спаліў
Але-ж гэта быў бязцэнны артэфакт, сапраўдны твор...
Ці ня час зьвярнуцца да рэчаў, больш надзённых?
Будзённых?
Да пытаньняў, якія мы мусім абмеркаваць
І першае зь іх тычыцца Рынсьвінда
А яшчэ зорка. Народ узрушаны, вы разумееце
Гэта наступнае пытаньне
Што тычыцца першага: вы так і не знайшлі Рынсьвінда
І што ты параіш нам рабіць?
Нічога
- Яго ўжо шукаюць - Хто?
Герой
- І чыёй-жа уладай ён пасланы? - Маёю
- Патрэбы ў іншай няма - Ты наняў крыважэрнага ідыёта,
які ня ў стане адначасова хадзіць і думаць?
Хіба можна паважна ставіцца да...
Герой, які ў гэтую хвіліну гнаў каня ў бок Даліны Віроў,
ня браў удзелу ў спрэчках чараўнікоў
І ня толькі таму, што героі ня ставяцца да чараўнікоў паважна,
але і таму, што насамрэч гэты герой быў
гераіняй, якую звалі Герэна
- Конны Народ вырашыў... - Когана яны паважаюць!
- Коган? Барбар? - Я якраз зьбіраўся сказаць
- Але ў Анк Марпорку ты казаў... - Я хлусіў
Конны Народ вырашыў
дач вам рэчы і парады, каб дабрачча да ракі Шмарль,
якая чачэ да Круглага Мора
- Ты хлусіў? - Ага. Гм, я...
Я шчыра табе ўдзячны, бо ты нам вельмі дапамог,
а без цябе ўсё будзе зусім, гм, інакш
Ня хочаш, каб мы ехалі ж вамі?
Мы дамо рады
Чапер нешпакойны чаш
Так, я ведаю, але, гм,
ужо памалу звыкаюся быць між жыцьцём і сьмерцю
Не магу паверыць! Коган Барбар!
Ён, чашам, ня жджэкуечча?
Не, не, ён заўсёды такі
У яго што, вачэй няма?
Ёсьць, але, гм, ён бачыць усё ня так, як іншыя
Вось гэтая юрта, да прыкладу
Яна... Ну, у ёй цёмна, брудна і сьмярдзіць, як у канюшні
Ага
Але ён скажа, што гэта пах рэдкіх і каштоўных бальзамаў,
здабытых вузкавокімі ваярамі на краі сьвету
І ўсё такое, разумееш
Ну а тады ваяры-зьмеі...
Я магу папрасіць яго заткнуцца
Ня трэба, мне...
Мне падабаечча ягоны погляд на швет
Ён бачыч тое, што было 50 год таму
Я мушу ваш праводжыч,
бо калі ж вамі што ждарычча, мая легенда паблякне
А таксама не хачу тут марожыч жад
І я паеду, бо раптам...
Когану што спатрэбіцца... нацерці!
Яна падаечча ярчэйшаю
Што гэта такое?
Чаму ўсе глядзяць на мяне? Я ня ведаю!
- Думаю, гэта камета - Можа гэта знак?
- Мы ўсе згарым? - Адкуль, чорт бяры, мне ведаць?
Дагэтуль на мяне каметы ня падалі. Ну, паехалі
Ты прычасаў бараду?
Ага
Падобна, дзяўчына ад цябе ў захапленьні
- Каб я быў на 20 год маладжэй... - Так?
...мне было-б 67 год
Гэта цуд, я еду з Коганам Барбарам!
Хто тут можа на нас напасьці?
Каб дабрацца да ракі Смарль, да якой 100 міляў у бок Краю,
трэба мінуць даліны, узвышшы і змрочны лес,
непрыемна блізкі да Тролевых Хрыбтоў...
зразумела чаму так названых
Нам праўда трэба спыніцца? Рака ўжо недалёка
Паромшчык уначы не прачуе,
таму і мы можам трохі адпачыч. Да таго-ж я ня чую ног
У цябе былі-б прыгожыя ногі, калі-б ты іх даглядаў
У маім жыччы было мала мажольных аператараў,
але шмат капланаў жмяіных культаў, шалёных багоў,
валадароў-жаваёўнікаў... І ніводнага мажольнага аператара
Гэта было-б недарэчным, праўда
Коган шупрач мажольных аператараў
Ці Коган і Педыкюршы Лёсу?
Альбо Коган і шалёныя дантысты!
Што ў тым шмешнага?
Агулам, нічога
Я чабе не вінавачу. Чажка быч героем беж жубоў
Ня мае жначэньня, што ты яшчэ штрачыў
Можна быч аднавокім героем, але пакажы бяжжубы рот,
і адражу губляеш павагу - Не ў мяне
А чаму-б іх не аднавіць?
Ну, ёшч чашткі, якіх ня вернеш
- Даруй? - Жубы, ражумееш?
Ну канешне, зубы!
Ёсьць штучныя зубы, якія называюцца "пратэзы"
Пра што?
- Пратэзы! - У маёй краіне імі шмат хто карыстаецца
І што? Маючы іх, можна ешчы ня толькі шуп?
Так!
Гэта была найпрасьцейшая засада за ўсю гісторыю войнаў
Не ўяўляю, чаму злавіць цябе так важна
Важна? Каму?
- Чараўнікам - Чараўнікам?
Зь Несусьветнага Універсітэта. Яны хочуць пабачыць цябе
Адсюль да парома на рацэ Смарль ехаць некалькі хвілінаў
А ўраньні будзем у Анк Марпорку
Даруй?
Слухаю?
Ці не маглі-б мы па дарозе завярнуць у храм Бэл-Шамарота?
Калі маеш ахвоту праехаць тысячу міляў
у іншым кірунку
Ты хочаш сказаць, што па рацэ Смарль
немагчыма даплыць да храма Бэл-Шамарота?
Не, канешне-ж
О... Ну, прынамсі мы трапім у Анк Марпорк
да сьвята Сонцакруту - Так, так!
- Урачыстасьць з нагоды Сонцакруту? - Ніколі ня чуў
Выходзіць, мой гід і не зьбіраўся адвесьці мяне да Бэл-Шамарота, а?
Не. Там занадта небясьпечна
Хочаш палову грошай назад?
Мне вярнуць усе грошы?
Ты не разумееш. Я думаў, мы сябры
- Мы паціснулі рукі! - Ведаеш, калі шчыра, дык я
згадзіўся стаць тваім гідам таму, што патрыцый Анк Марпорка
паабяцаў зрабіць са мной такое, што страшна ўявіць!
Вось і ўсё
- Дзякуй за шчырасьць - Ну...
У Анк Марпорку не сьвяткуюць Сонцакрут, так?
Так
А яшчэ я, магчыма, найгоршы чараўнік па гэты бок Круглага Мора
А мне падавалася, што ўсё ідзе добра
Значыць, ты памыляўся
Вы ў вялікай небясьпецы, хутчэй загасіце агонь!
Не, гэта ты ў небясьпецы. Хай агонь гарыць. І ня думай пра ўцёкі!
Ды не... Хіба вы ня чулі паданьне пра Старога Дзеда?
Кажуць, ён жыве недзе тут
- Чым троль старэйшы... - Тут ёсьць тролі?
...тым ён большы. А гэта вельмі стары троль!
Усім вядома, што тролі трымаюцца далей ад агню
Але гэты троль...
...ня можа!
- Ня можа? - Ня можа?
Не, бо вы распалілі вогнішча ў яго на языку!
- Коган! - Гэта землятрус?
Сьпяшайцеся!
Коган!
Падымайша, глупая курыча
Бяжым!
Зараз з нас будуць паштоўкі!
Ого!
Быць з табою побач,
гэта як падчас буры з маланкамі стаяць на гары,
надзеўшы медную браню,
і крычаць, што ўсе богі ідыёты!
- Дзякуй - Гэта быў не камплімент!
Ладна, паспрабуем устаць
Ну, я пайду на экскурсію да Бэл-Шамарота
Посьпеху. Спадзяюся, павук цябе зжарэ на злосьць Патрыцыю
Я вяртаюся ў Анк Марпорк
- Добра - Добра
Оў!
- Цяпер ты задаволены? - Нават гаварыць пра гэта не хачу
- Мы ідзем у Анк Марпорк - Але не зусім так, як я думаў
Мне здаецца ці гэта нагадвае вельмі вялікую мішэнь?
Спалі чараўнікоў! Спалі чараўнікоў!
Баюся, што Архіканцлер ня звыклы да гульні ў камандзе
Але-ж ёсьць традыцыя перайманьня чаравікаў папярэдніка
Прапануеш зрабіць пасаду Архіканцлера вакантнай?
Дакладна
Нам патрэбны ахвотнік
Ёсьць такі?
Хто-небудзь?
Значыць, усе разам
Уук
Чакайце
Ты не паромшчык. Я яго ведаю, такі дужы
Ладна
Вы двое, хапайце яго
Глупая курыча
Заткніся!
Зазірнем яму пад каптур
Забіце абодвух, а я разьбяруся са старым дурнем
Час уцякаць!
Хутчэй!
Малайчына, скажу я!
Выдатна!
Мая шпіна!
Ня ведаю, хто ты і адкуль,
але гэта толькі праца, разумееш?
Ты ў парадку?
О, шпіна... пераштала балеч!
Мой бацька казаў, трэба ўзяцца за прыталаку і павісець
Нам трэба сьпяшацца!
Ня думаю, што ты захочаш прадач Куфар?
О не, зрабіць такое я не змагу
Разумееш, я шукаю падарунак для Бэтан
Мы вырашылі ўжач шлюб
Здорава!
Мы падумалі, што вам першым трэба аб гэтым сказаць
- Гэта вельмі... - Гэта трэба адзначыць!
У Куфры мусяць быць сухары і вада
Ты, э... Ты праўда зьбіраесься ажаніцца?
- Ёшч пярэчаньні? - О не! Не, не, не
Я толькі падумаў, разумееш,
ёй каля дваццаці, а ты ўжо не малады
Хочаш шкажач, пара шунячча?
Не, я меў на ўвазе хутчэй, гм,
фізічную розьніцу ў веку
А, ражумею
Рожніча...
Я аб тым ня думаў
Спадзяюся, не пакрыўдзіў
О не, не, не. Не выбачайша
Ты дарэчы аб гэтым нагадаў
Ведаеш, чашам даводжычча рыжыкавач
Таму мы ўшо роўна пажэнімша
І, э, шпаджаюша, яна вытрымае
Мы будзем у Анк Марпорку на досьвітку?
Дакладна
Ну, хто хоча даведачча, як вяшлуюч да Анк Марпорка?
Я склікаў вас сюды, каб правесьці нараду,
на парадку дня якой адзінае пытаньне
Не ўпарадкаванае
Даруй?
Мяркую, гэта тычыцца весткі аб тым,
што твой герой ня здолеў схапіць Рынсьвінда
Ня памятаю, каб табе давалі слова!
Мы разгледзім магчымасьць скарыстаць Актава
У якой толькі сем заклёнаў?
Па-твойму, гэта разумна, Архіканцлер?
Мы выйшлі за межы разумнага
Анк Марпорк!
Пярліна між гарадоў!
Ніводзін зь іх не паспаборнічае з Анк Марпоркам у смуродзе
Глядзіце. Хадзем хутчэй
Чараўнікі, чаму вы нічога ня робіце?
Што ён задумаў?
Гэта тое, што я шукаў
Мы вас хутка дагонім
- Ювелір? - Гэта нешпаджанка
Пачакай тут, Бэтан
Даруйце, куды ўсе бягуць?
Зорка ўпадзе на Дыск! І ўсе мы згарым!
Зорка - жыцьцё, а ня сьмерць
Што?
- Што значыць "што"? - Твой голас зьмяніўся
- Ён стаў зусім іншым - Гэта заклён спрабуе мною кіраваць
Ён ведае, што адбудзецца
Навошта яны малююць зоркі? Спадзяюцца, гэта іх абароніць?
Не, гэта не дапаможа. Думаю, я ведаю, што трэба. Пайшлі
Яна набліжаецца! Хутчэй!
Гэта самая дзіўная рэч, якую я зрабіў. Але практычная, скажу вам
Скажы яшчэ раз, як гэта называецца?
Алмазныя пратэзы. З зубоў троля
Гэта Бэтан, мая нарачоная
Цікава, дзе тут можна знайсьці вясельную сукенку?
І біфштэкс
Што... Што ты робіш?
Вызваляю Дыск ад беззаконьня
Гэта-ж Нэкратэлекамнікон!
Так. Чараўнікі карыстаюцца ім для сувязі з памерлымі
А ты адкуль ведаеш?
Э, я проста, разумееш, проста здагадаўся
У цябе скрыня з нагамі, і ты выглядаеш як чараўнік
Панове, вось магічнае сьвятло!
Мы ў бясьпецы, пакуль не кранаем кнігу
Пачнем
"Каб суняць таго, хто стаіць на варце,
змоўкніце і вярніцеся ў цемру!"
О, што я раблю? Я-ж не чараўнік!
Што? Гледзючы на цябе, я бачу чараўніка
- Чараўніка? - Так
- Ты чараўнік, і паводзь сябе адпаведна - Адпаведна?
Менавіта!
Так, усім стаяць, бо закалдую!
Чары зьніклі, іх забрала зорка!
Я не жартую!
Ашантай,
перуча,
балзебар!
Загадваю спыніцца! Як бачыце, мы ўзброеныя
- Слухай... - Што?
Дзе Куфар?
Дзе твой Куфар?
Ну, я не заўсёды ведаю, дзе ён
Гэта і значыць быць турыстам
Так, у мяне чараўнік, і пры патрэбе мне давядзецца яго ўжыць!
У Вялікую Залу, панове
Ён нас замкнуў!
На зорцы ёсьць плямы
Не, гэта ня плямы, гэта...
Гэта іншае. Нешта звонку... Вакол зоркі
Як сонца, што круціцца вакол Дыска
- Яны бліжэй, таму што... таму што... - Гэта яўна плямы, не?
Хадзем. Aх!
Сьмерць фальшывым чараўнікам! Сьмерць фальшывым чараўнікам!
Пайшлі, хутчэй
Сьмерць фальшывым чараўнікам! Сьмерць фальшывым чараўнікам!
Ратунку!
Мы ў падвале! Дапамажыце!
Хадзем. Падвал у тым баку
Тое, што так хрыпіць, ня можа быць небясьпечным
Чакай, ня лезь
Тут ёсьць хто-небудзь?
Ратунку!
- Эгей? - Хто тут?
Ааа!
А, гэта толькі Рынсьвінд...
Так, слушна, гэта Рынсьвінд
- Рынсьвінд... - Заклён у цябе?
Э, так. А хто тут?
Магістры магіі!
Магістры! Што вы тут робіце?
- Мы тут замкнутыя - Разам з Актава?
Актава тут ужо няма
O. Вось як
Паслухай, каб адамкнуць дзьверы, патрэбная магія,
таму зрабі ласку, пашукай сапраўднага чараўніка
Пашукаць чараўніка?
Так, адыйдзіце
- Знайдзіце, дзе схавацца - Навошта?
Вы што, ня бачыце, у якім ён настроі?
- Ён не жартуе! - Змоўкні, га?
Так
Ты бачыў Траймана, калі ішоў сюды?
Не. А што?
Ён забраў Актава
Так?! Трайман...
Я заўсёды казаў, што ён далёка пойдзе
Ён пойдзе значна далей, калі адкрые гэтую кнігу
Чаму? Што здарыцца?
Ну, адзін розум ня ў стане зьмясьціць усе заклёны
- Ён распадзецца і пакіне дзірку - У галаве?
Не. У сусьвеце!
Можа ён і думае, што дасьць рады сам...
Але ён ня мае твайго заклёну! Таму...
Пайшлі!
Ён зрабіў гэта. Адкрыў праход
- Дэманам? - Дэманы дробязь побач з тым,
што спрабуе сюды пралезьці!
Што мы можам зрабіць?
О, гэта канец, хіба не разумееш?
Немагчыма вярнуць заклёны ў кнігу. Немагчыма адмяніць ужо сказанае
Але можна паспрабаваць!
Не!
Прэч з маёй дарогі!
Чакай, чакай. Слухай, ты не разумееш!
Там жахі, якіх не ўявіць!
Я заўсёды хацеў зрабіць што-небудзь такое
Гэта ж прыгода, хіба не?
Ты поўны вар'ят
Шшш
Канец?
Старонкі пустыя! Яны ўсе пустыя!
Ён зрабіў гэта. Прачытаў заклёны
І, выглядае, пасьпяхова
Думаю, нам трэба пайсьці наверх і, гм, павіншаваць яго
- Павіншаваць яго? - Калі вывучысься, хлопец,
зразумееш, што заўсёды найважней посьпех
Так з кнігамі не абыходзяцца. Пераплёт перагнуўся
Дай сюды. Хлопец, так? Ха!
Калі вывучысься? Я гадамі насіў
адзін з найвялікшых заклёнаў у сваёй галаве
І нават ня стаў вар'ятам, так? Не!
Дзе іншыя чараўнікі?
Рынсьвінд, ты ня супраць таго, каб далучыцца?
Восьмы заклён
Дай яго мне
Дай. Мне.
Заклён!
Не. Калі хочаш, паспрабуй узяць
Але ня думаю, што здолееш!
О?
Калі я заб'ю цябе,
ён стане маім
- Гэтыя статуі выглядаюць як чараўнікі! - Гэта і ёсьць чараўнікі!
Што?
Былыя!
Магло-б быць горш. Я ў стане напоўніць тваё нутро мурашкамі
- Я маю моц... - Гэй!
А я, ведаеш, маю меч
Вох!
Слабак!
Слабак? Зараз пабачыш слабака
Дзе...
Рынсьвінд, дзе меч? А, вось
Папярэджваю, што цяпер я сапраўдны чараўнік
Тады далучыся да іншых чараўнікоў, пыхлівы чарвяк!
- Ты мне больш не патрэбны - О, вось дзе меч
Сюды, заклёнчык!
Да мяне!
- Не! Не! - І што цяпер? А, ясна!
Мяркую, гэта заклёны
- Двуквецік? - Так?
Гэта... Гэта ты, Рынсьвінд?
Так. І я хачу, Двуквецік, каб ты зрабіў для мяне нешта важнае
Так, я... Я гатовы
Што мне зрабіць?
Я хачу, каб ты падыйшоў
і дапамог, бо я ледзьве трымаюся
- Рады, што ты жывы - І я
Добра. Можаш... Можаш дапамагчы мне вылезьці?
- Гэта будзе няпроста - Чаму? За што ты трымаесься?
- За цябе! - А, за мяне
- Акрамя мяне! - Акрамя цябе? Аб чым ты?
О, каб цябе!
Ня ведаю чаму, але пасьля знаёмства з табою
я толькі і раблю, што чапляюся пазногцямі
за краі бяздонных прорваў. Ты не зьвяртаў на гэта ўвагі?
О! Зноў ты! Не, досыць!
Не! Не!
Падобна, я зноў разьмінуўся з Рынсьвіндам
Трохі раней было-б лепш
Дзіўнае мейсца для статуяў. Тут іх ніхто не пабачыць
Што праўда, і захапленьня яны не выклікаюць
Вельмі слабая праца
Настаў час пазбыцца цябе
Выходзь!
Што ён робіць? Чортаў стары дурань!
- Хіба магія не захапляе? - Гэта толькі агні
Ён нават галуба з рукава выцягнуць ня здольны
І гэта ўсё?
Новыя сьветы!
Я хачу зрабіць здымак,
каб не забыць
Як можна забыць такое?
Нічога прыгажэй я ня бачыла ў жыцьці
Вось ён!
Гэта Двуквецік
Ён проста па-свойму разумее прыгажосьць
Хачу сказаць, што калі паэт бачыць кветку,
то спачатку глядзіць на яе, а потым складае паэму
А Двуквецік пойдзе і купіць падручнік батанікі,
а чытаючы яго, наступіць на кветку
Зорка!
Яна аддаляецца!
Нібы мора золата!
Больш падобна на лімонны сіроп
Гэта выдатны і драматычны фінал. Але ў жыцьці ўсё па-іншаму,
таму мусіла адбыцца нешта яшчэ
Да прыкладу, лёс Актава. Шматлікія разявакі заўважылі,
што ў іх бок ляціць самая магічная рэч
на ўсім Пляскатым сьвеце
- Усё? Добра. Хадзем - О!
Пазьней Двуквецік спытаў Куфра, што той зрабіў з Актава
Але скрыня прыкінулася тупою...
Што там адбываецца?
...як бервяно
Яны хочуць адкрыць Куфар. Хадзем!
Цудоўны дзень
Паветра як віно!
- Рынсьвінд, я вырашыў... - Ведаеш, я хачу зноў паступіць ва Універсітэт
Мяркую, што гэтым разам усё атрымаецца
Бо, як той казаў, калі вучыцца выдатна,
тады жыць вельмі лёгка!
- Гэта добра, бо... - Акрамя таго,
наверсе зьявіліся вольныя мейсцы,
бо з магістраў стала каланада
А можна вярнуць іх у былы стан?
Верагодна не
А што будзе з Трайманам?
Зь яго атрымаюцца каменьчыкі на сувеніры
Разьбярэсься з гэтым?
Мяркую, што чараваць няцяжка
- Ведаеш, я вяртаюся дадому - А кемлівы чалавек,
які пабачыў сьвет і набыў жыцьцёвы досьвед, можа лёгка...
- Даруй. Што ты сказаў? - Што вяртаюся дадому
Як дадому?
Дадому. За мора, я там жыву
- O! - Мінулай ноччу я падумаў,
што аглядаць сьвет выдатна,
але вярнуўшыся з падарожжа, я знайду іншыя цікавыя заняткі
Да прыкладу, буду наклейваць здымкі ў альбом
- Сапраўды? - Ага. Пасьля столькіх прыгодаў
патрэбны ціхі прытулак, у якім іх можна ўзгадваць
Каб падарожжа скончылася,
трэба вярнуцца дадому
Я разумею
Ну раз так, дык скажы, калі ад'яжджаеш
Думаю, сёньня. Знойдзецца карабель, які зможа мяне падвезьці
А... Тады добра
Усё будзе ў парадку. Дабяруся да Карычневых выспаў,
а там сяду на іншы карабель
А, вось як. Выдатна
О!
- Бачу, вы знайшлі каплана - Так
І Коган нават не спрабаваў забіць яго і абрабаваць храм
Цудоўная сукенка
Дзякуй. Я сам яе здабыў
Вось, гэта вам
Я разумею, што трэба шмат грошай, каб купіць дом
Альбо невялікае каралеўства
Я падумаў, што магу і табе нешта даць
О! Не, ня трэба
Ён твой. Мне ён не спатрэбіцца,
і да таго-ж дома для яго няма мейсца
Што?
Куфар! Хіба ён табе не патрэбны?
О! Куфар!
Ага
Так...
Але ён твой! Ён ходзіць за табою, а не за мной
А!
Куфар?
Гэта Рынсьвінд. Цяпер ты ягоны, добра?
Падобна, насамрэч ён ня чыйсьці, а ўласны
Так
Думаю, гэта ўсё
Так
Бывай, Рынсьвінд. Як буду дома,
дашлю табе паштоўку ці што яшчэ
- Хадзі сюды - О!
І калі зноў будзеш тут, заходзь ва Універсітэт,
хто-небудзь абавязкова падкажа, дзе я
Ага
Ну,
здаецца, усё
Так, сапраўды ўсё
Так
Ага
Так
Не, не, не! Ты мне не патрэбны
Я аддаю цябе табе. Разумееш?
Я сказаў, што не хачу цябе! Ідзі!
Сыходзь!
Добра! Пайшлі
Дык чарапаха мае жаночы пол?
Як на маю думку, усё залежыць ад пункту гледжаньня
Пераклад DTK